علت آلودگی هوا حاصل ترکیبی از منابع ثابت مانند صنایع آلاینده، نیروگاه ها و سوخت های بی کیفیت و منابع متحرک مثل خودروها، موتورسیکلت ها، ناوگان فرسوده حمل و نقل و مهم ترین علت اصلی آن سوخت مازوت و استفاده گسترده از آن در نیروگاه ها است که می تواند
شرکت های تولید کننده کاتالیست نیرونماد خراسان، گسترش کاتالیست ایرانیان، توسعه صنایع نفت و گاز سرو، شیمی پژوهان، شرکت تولیدی-تحقیقاتی گهرسرام، شرکت تیو انرژی، پتروتات مهام، شرکت راینه داران، شرکت بازرگانی پتروشیمی و شرکت ملی صنایع پتروشیمی است که کاتالیست سرعت واکنش های شیمیایی را افزایش می دهد بدون اینکه
نقطه ریزش کمترین دمایی است که در آن یک روغن یا مایع نفتی هنوز توانایی ریختن یا جریان یافتن را حفظ می کند؛ به این معنا که در دماهای پایین تر، به دلیل تشکیل بلورهای واکس یا افزایش غلظت سایر مولفه ها، مایع خاصیت جریان پذیری خود را از دست
هیدروکربن سبک و سنگین حاصل بلندینگ، برش گیری یا شیرین سازی است و ترکیبات شیمیایی آن متشکل از کربن و هیدروژن هستند که بسته به وزن مولکولی و خواص فیزیکی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: هیدروکربن سبک: این نوع هیدروکربن ها دارای وزن مولکولی پایین و نقطه جوش
بلندینگ روغن فرآیندی است که طی آن چند نوع روغن پایه و افزودنی ها با درصدهای مشخص ترکیب می شوند تا محصول نهایی دارای کیفیت، عملکرد و مشخصات مورد نظر باشد. این فرآیند در صنایع غذایی و صنعتی کاربرد فراوان دارد و به تولید روغن هایی با ویژگی های دقیق
طبق گزارش های سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در سال 2023، ذخایر نفت ایران حدود 208 میلیارد و 600 میلیون بشکه برآورد شده است. این رقم نسبت به سال های گذشته تغییر چندانی نکرده است. با تولید روزانه 3 میلیون و 251 هزار بشکه نفت در ماه ژوئن 2024، ذخایر
از جمله معروف ترین پالایشگاه های گاز ایران شامل پالایشگاه های گاز پارسیان، بیدبلند، شهید هاشمی نژاد و فجر جم هستند. علاوه بر این، منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در عسلویه نیز محل استقرار تعداد زیادی از پالایشگاه های گاز است. این پالایشگاه ها به منظور تصفیه و تبدیل گازهای
تفاوت پالایشگاه و پتروپالایشگاه در این است که در پالایشگاه تنها هدف تولید سوخت از جمله بنزین، گاز مایع و … است ولی در پتروپالایشگاه علاوه بر محصولات سوختی، محصولات پلیمری و شیمیایی هم تولید میشود. پالایشگاههای نفت ایران به تدریج در حال حرکت به سمت تبدیل شدن به پتروپالایشگاهها
برج استریپر (Stripper Tower) یک نوع برج تقطیر در صنایع شیمیایی و پالایشگاهی است که وظیفه اصلی آن جداسازی اجزای سبک مانند گازها و حلال ها از یک مایع سنگین تر است. در واقع هدف از طراحی و ساخت برج تقطیر به ویژه از نوع استریپر، تولید یک محصول خالص
نفت سنگین نوعی نفت خام با چگالی و ویسکوزیته بالا است که استخراج، حمل و نقل و پالایش دشوارتری دارد. این نفت دارای درجه API کمتر از ۲۰ بوده و به دلیل وجود مولکول های درشت و ترکیبات سنگین مانند آسفالتن ها و رزین ها، ظاهری تیره و قیرمانند دارد.
با توجه به چگالی پایین، ویسکوزیته کم و میزان پایین ناخالصی ها، نفت سبک نسبت به نفت های سنگین مزایای فراوانی در استخراج، حمل و نقل و پالایش دارد. این ویژگی ها فرآیند تولید محصولات نهایی مانند بنزین، گازوئیل و سوخت جت را تسهیل می کنند. علاوه بر کاربردهای انرژی،
خوراک پالایشگاه ماده ی خام ورودی است که پس از عبور از واحدهای مختلف، به فرآورده هایی چون بنزین، گازوئیل، نفت سفید، سوخت جت یا مواد پتروشیمی تبدیل می شود. اگرچه نفت خام هنوز اصلی ترین منبع تامین خوراک پالایشگاه ها در جهان به شمار می رود، اما در دهه
